The Best Fucken’ Crisis Since the 30’s

video link here, problems with embedding it for some reason.

Special Issue Ι – Άνοιξη (Spring)΄09

In this special issue of Spiro’s blog we have a very distinguished guest. At the time of writing we are unaware if the writer would like to be named or remain anonymous. In our rush to present to you the information as quickly as possible we present the original here, but be informed that we have given the text to our international desk for translation and it will appear shortly in English.

Στην Ελλάδα δεν έχει πια γυναίκες. Μόνο κάτι ασεξουαλικά όντα με βυζιά. Αλλά ούτε και άντρες έχει. Να λέμε όλη την αλήθεια. Αυτοί είναι οι παραγωγοί καταναλωτικών οικονομικών μονάδων. Κουβαλάνε κάτι σακουλάκια ανάμεσα στα πόδια και ένα σωληνάριο για εξαγωγή των περισσευούμενων υγρών. Μόνο εγώ έχω γκαύλες? Μόνο σ’ εμένα δεν αρέσουν τα διάφορα πορνό αλλά θέλω φρέσκια σάρκα? Ούτε φίλους θέλω. Μόνο συντρόφους. Για τον πόλεμο και την ειρήνη. Για την δημιουργία και την ηδονή. Αυτά τα garage που κατέβασα από το ινδερνέτι μ’ έχουν σώσει απ’ την πλήρη πνευματική κατάρρευση. Δόξα στα Peebles και στους ανώνυμους rockabilly hillbilly partabilly kai valta ekei pou xereis. Γίνομαι ανήθικος? Μπορεί. Δεν πήγα ****. Ήμουνα κλεισμένος σπίτι. Το μυαλό μου και τα άυλα παράγωγά του είναι σαν τα μακαρόνια. Τα βρασμένα. Όπου δε μπορείς να βγάλεις άκρη. Και για να μη βλέπεις το χάος, πασπαλίζεις θρυμματισμένο τυρί και μπόλικη σάλτσα. Όπου βέβαια και πάλι δεν είσαι σίγουρος για το τι περιέχει. Και τελικά για να βγεις από τον κόπο της προσπάθειας να καταλάβεις, πίνεις κρασάκι. Αθάνατο σπέρμα άγνωστου πλέον θεού. Και πάλι γκαυλώνεις! Μα που είναι η Αφροδίτη? Τι να πω? Βλέπω γυναίκες κατά τύχη ή όταν σκάω ένα κάρο λεφτά σ’ αυτά τα άθλια στέκια που λέγονται καφέ-μπαρ. Κι ακόμη προσπαθώ να βγάλω άκρη του τι μου συμβαίνει, τι θέλω – αν θέλω κάτι – γιατί η κυρία κοινωνία επιμένει πως πρέπει να θέλω κάτι, αλλιώς δεν είμαι φυσιολογικός. Κάτι πρέπει να κάνω αλλιώς θεωρούμε άπραγος – κι αυτό είναι κακό και επικίνδυνο για ολόκληρο το σύμπαν και τον κύκλο της ζωής. Γάμα τα. ακόμα δε ξέρω τίποτα. Εκτός απ’ το ότι έχω γκαύλες κι ότι ζω μια καθημερινότητα που δε μου λέει τίποτα.

Su amigo.

Bollocks

The best of journalism: a great article by John Pilger.

The best of medicine: a great ad, by doctors.

Time Stand Still

I turn my back to the wind, to catch my breath before I start off again. Driven on without a moment to spend, to pass an evening with a drink and a friend. I let my skin get too thin, I’d like to pause no matter what I pretend, like some pilgrim who learns to transcend, learns to live as if each step was the end. Time stand still, I’m not looking back but I want to look around me now. Time stand still, see more of the people and the places that surround me now. Time stand still. Freeze this moment a little bit longer. Make each sensation a little bit stronger. Experience slips away… experience slips away… Time stand still!

I turn my face to the sun, I close my eyes, I let my defenses down. All those wounds that I can’t get unwound. I let my past go too fast, no time to pause, if I could slow it all down, like some captain whose ship runs aground I can wait until the tide comes around. Time stand still, I’m not looking back but I want to look around me now. Time stand still, see more of the people and the places that surround me now. Time stand still. Freeze this moment a little bit longer. Make each sensation a little bit stronger.
Experience slips away… experience slips away… Time stand still!

Summer’s going fast, nights growing colder. Children growing up, old friends growing older. Freeze this moment a little bit longer, make each sensation a little bit stronger. Experience slips away… Experience slips away…